İklim Kızılı

yanık kokuların göğsündeki yıldızı

ağaçlar uykusunda

uçurumlarsa derin sessizliğin

sis dudağında..

ıssız ateşin sularından bir ıslıkla geçer nehirler

vurulur işte zaman

ayazda büyüyen secdeli avuçların

durağında kırılgan gözyaşlarım

yüzümü saklayan kelimelerin teninde

iklim kızılıyım..

boşluğu anlamanın tekrarlarında kanatlar/

gölgesiz göçler

bir yolculuğun yarımlığından söküyorum

tuzu kalmış anıları

eksik pencerelerin güneşinden

akşam doğuyor kollarıma

uyanıyor sancı

girdiğim kapılardan kayıplar

Ve saklı kilitler

kimsesizliğe katlanmanın saçlarında

küllenmiş baharlar ki

esiyor rüzgâr

geçiyor ay

gidiyoruz

bırakarak aynaları

hep ilk sıcaklığıyla kendimize

Üzerimde ağır ırmaklar/

Gezinen şiirler

...