İlahi Bir Sone

gözlerin karanlığı parlatan şefkatli bir arzu

ve gece çöktüğünde derimizde izler kalır

isyanlarımız hayatımızı usul usul örüyor ve

yaşarken günahlarımıza ayetler uyduruyoruz

asla sevmediğimiz ve sahip olmadığımız aşk bizi buluyor güz vaktine ani çöken sis gibi karanlık gecemiz şimdinin şefkatli sözü olur

geçici olarak dokunduğum vücudunu aydınlatıyorum nefes nefes...

anlık ritimle esen şarkının hatırasında

aldığın vücut yanıkları bir senfonik konçerto

ayet ayet çarmıha gerilen notaların meşalesi

alevlenirken ölümsüzlük bir tür ihanet mi

çünkü aşkla sevmiyoruz ilahî ölümsüzlüğü

imansızlığımızı gizleyerek kalben ihanet ediyoruz var olanı yalan ve efsanelerle örterek…