İlhamim

ilham veren gözlerine

ulaşayım diye bir an önce

bu minik çocuğu kucaklayan zihnine

sağ salim ulaşayım diye

gönlüm hiç soluksuz duraksız yola çıkacak...

'belki seni yerinde bulamam' korkusu

belki de bulamadan ölmüş olurum

duygusu;

benliğimi sarıyor ;

besbelli beni olmayacak anlayan

ardında bir çocuk bıraktın

şimdi yalnız başına

gizli saklı,

yokluğuna ağlayan...

bu kaçıncı rötuşum görüşmelerin hayalini ...

kaçıncı tekrarım...

dönüp dolaşıp

sana yazıyorum yine seni yazıyorum...

ben belki sensiz seni yaşıyorum :

burnun minik , muzip bir çocuğu andırıyor

gözlerin dikkatli ve zeki bir insan

ellerin samimi bir dost bana uzanıyor

kulakların bana klasik müzik dinlet der gibi:

işte bendeki hatıran...

ismini desem ; pek yakınsın

ismini anmasam; o kadar uzaksın ki...

dayanamadığım :

bir müzik dinleyememek,

bir de senin çağlayan sesini

sen yanımda yoksun amma o kadar bendesin ki...

hey dost ! ...bendeysen neden yoksun ki...