İlhamın Sessizliği

Gündüzün ışığını düşürmesini bekler mi olduk?

Gecelerin ıssız karanlığına küser miydik?

Yarınların çizilmemiş kaderini gözler miydik?

Yatak başında görünmeyenleri sayıklar mıydık?

Gecenin mayhoşluğu ayakta uyutur oldu,

Gökyüzünden kalbime dokunan ilham zorlaşır oldu.

Kalemim derdime derman, gönlüm sözlerime tercüman;

Gecelere küsmek ilacım, gündüz kardeşim oldu.

Duygular anlamsız şekillere dönüşüyor,

Rüyalar bir şeyleri anlatıyor,

Maviler ve kırmızılar konuşuyor.

Geceler gündüzlere fısıldarken

Hissediyorum, anlıyorum, yaşıyorum.