Ilıklığınca

? Kurtarılmış

Ve ölümsüzleştirilmiş bir müzik,

Durmaksızın çalıyor?

Şiir bitiyor !

Şimdi bütün bezenmiş sözlerin yerini,

Çıplak çalgıcılar alıyor;

Çırılçıplak çalıgıcılar...

Ve ilk siz vazgeçiyorsunuz, dağılıp

Sonra biz,

Sonra bazı yıldız, rüzgar, birkaç eski konak

Ve zaman...

Değerli anlar vazgeçmiyor asla.

Yarını,

Güzel bir öpüşle düne çeviren,

Rahibelerin üstelik şarabın unutulduğu

Âmâ bir çift heveslenmiş yürek

Ve bir çift akıl

Ve kendini adamlara çarparak

Ve kendini kadınlara çarparak

Kutsuyor kendini, tıpkı büyük gemilerin,

Büyüyen dalgalarda,

Bir bulup bir yitirdiği...

Bu sırada ;

- Sizin ve bizim dağıldığımız

Ve güneşin iğdişlik korkusuyla, birden

Doğduğu bir sabahtır, bu sıra-

Ağaçlar göğe doğru,

Sular yeni ovalara,

Genç kızlar kadınlara;

Ve en az gelecek günlerimiz kadar,

Kirli bakışlara takılıp can veriyor,

İsmi lazım değil kuşlar.

Hani bir dünya dönüyor;

Bir dünya dönüyor ve onunla,

Şaşırmış renkler ve kurşunlar dönüyor.

Dönüyor,

Bağ'ra çağ'ra aşklar da !

( Karanlıktan önce-replik)