İlk Aşkım

balkonu asma ağacından bir evleri vardı

her akşam aynı saatte,aynı yerde oturur,

sanki benim geçmemi beklerdi.

kimseye çaktırmadan bakardım o na

gülerdi içten içten..

el dudak işareti yapardı hafiften.

bir gün !

defalarca geçtim

asma balkonlu o evin önünden,

birtürlü çıkmadı

güzeller güzeli Gülten.

meğer !

bir ben değilmişim

evinin önünden her geçişimde,

balkonundan el sallanıp

dudaklarından öpülen.

(kocaya kaçmış)

..aslında ilk aşkımın adı şahizerdi..belki alınır diye ismini vermedim.