İlk Dokunuş

Rüzgâr ateşi üfler

Alevdeki yüz kıvılcım

İpilder seyrani düşleri seyreyler

Duygusuna sarılı boşluğuna düşer

Sönse

-duman-

Küle mim kelebekler

/ Her kül terk edilmiş bir kalıntı

Öyleyse duman niye içli içli göğe ağdı /

Hazan ocağa değen buğu

Hüznün tozlarını toplamış

Yer-gök-su

Orman yosun

Tanrılar yağmura ninni söylüyor

Bir umut

Sussa bulut

Tutsak içimizde

Ten kırları

Eşit ıslaklığımızı yuvarlasak nehrinde

İnce toynak dokunuşlarını koşuştursak özgürce

Kim baksa görür ruhun sakladığını

Utanarak gelir elbet almaya

Uçurum içerken kokulu soluğu

Her damla

Aslında bir kıvılcım

Ve her kıvılcım

Bir kelebek

Uçurmaya çalışma

Bir kelebek avuçlarında ölmek isteyecek

-Avuçların da ölecek-