İlk Söz

- yalnız bir şarkı kalmış içimde aşka dair

belki de son bahar bu, son sitem

kim bilir...-

...

'sözdür, uçar gider; kalan, resmidir yüreğin.'

dedim ve yüreğimin resmini çektim.

sonra elime alıp o resmi, sana geldim.

darmadağın bir evden farksızdı, olsun,

kırık dökük düşlerle bezediğim

sitemdir bu.

hesapsız kitapsız yol aldım yine.

belki geç, belki zamansız...

adından ve yüzünden başka

hiçbir şey yoktu sana dair, olsun

bir aşka el yordamı yol aldığım

gizemdir bu.

?nasıl biterse bir mevsim kendiliğinden

bir başkası yine kendiliğinden gelir'

diyorum ya

her bahar yeni bir umuda sığındığım

ilkemdir bu.

susarım, küfrederim, içerim

kocaman laflar ederim, büyük severim.

ne zaman bir çocuk gülse içimde,

yetim bir sancıyla büyür karanlık,

ertelenir düşler, ertelenir uykum,

gecemdir bu.

ne çocuk kaldım ne büyüyebildim.

hep bir zamansızlık, bir garip telaş...

ellerim, gözlerim anlatır sana,

mazeretim de vardı belki, ama olsun,

o telaş içinde sevdayla yoğrulduğum

öfkemdir bu.

sonra seni gördüm, nedensiz gelen

peşinde durmadan çoğalan sorular

geride yaralı bir tarih gibi taşıdığım

gölgemdir bu.

bağırsam diyorum, kaygısız, içten,

ağlasam diyorum, mesela bir gidişe.

sussam diyorum, sımsıcak sussam,

gülsem gözlerinde, gitsem ellerinde...

sevsem diyorum, delice sevsem...

içimde çocuksu bir aşkla büyüttüğüm

özlemdir bu.