İlk Ve Son Veda Busesi

Bir kâğıt

Bir kalem

Bir de gözyaşı

Başlık ise Ayrılık

Belki bu şiiri okurken

Kalbinde sızı olacak

Belki de gözlerin dolacak

Ama ağlayamayacaksın

Hep ben ağladım sessizce sen duymadın

Birazcıkta sen ağla olmaz mı?

Baş başa gezdiğimiz sokaktayım

Hala ayaklarımızın izleri duruyor

Bankta otururken ismimizin kazıdığımız yer küflenmiş

Evet, şimdi son buluştuğumuz yerdeyim

Bir zamanlar aynı havayı soluduğumuz yer bana dar geliyor

Nefes alamıyorum içleniyorum

Artık sen yoksun

Senli günlerde yok

Nasibimiz buymuş

Canın sağ olsun

İlk ve Son Veda Busesi