İlk Yağmur Uykusundan

senden hüzünlerle büyüdüm

belkisi en çok

karanlıkta tutarak sonunu

aramızdaki lunaparkın...

yarısı gerçek bu didişmenin hayatla

fark etmeden gelecek ayrılığı

kuş resimli yastık yüzleri akılda

ilk yağmur uykusundan uyanarak

sevdiğim gibi gülüşlerini...

bir noktayı unutarak

başlarken eski bir sevmekten kalmaya

kanamalar dinlencesinde öpüşmektir

göz uçlarında durmak senin

sen bunu bir kez bildin

ama hiç anlamadın...

eseceksen es ağzı aşk öyküm

kahvaltılarımıza doğmamış nehirler ısladım

alıngan şehvetli yalnızlığını korkularımızın

şair olmaya özendim seninle konuşurken

hiçbir yaz bizim olmasa da

rüzgarı var aramızdaki uğultunun

yanyana olduğumuz anlarımızdaki

sadece bizim bildiğimiz...