İlkbaharda Tanidim Seni

İlkbaharda tanıdım seni bir ilkbahar gününde

Seni gördüm bir seni tanıdım baharla birlikte

Akşamın ilk saatleriydi son ışığıydı güneşin

Batmaktaydı artık koskoca güneşin saltanatı

Kırılmıştı ışığı dağların ardına gizleniyordu

Kıpkırmızı olmuştu kendi kendini yiyordu

Sen yorgundun ellerin yüzünde uyuyordun

Yanımdaydın güneş batıyordu sen rüyadaydın

Güneşin batışını bir de seni seyrettim doyasıya

Boğaz akıyordu güneş batıyordu sen uyuyordun

Biliyordum benim olmadığım bir dünyadaydın

Beni düşünmediğin belliydi ben kimdim ki

Banktaydık sana bakıyor seni seyrediyordum

Boğazın karşı kıyısındaki batan güneşi görüyor

Havada uçan bembeyaz martıların sesini dinliyor

Her geçen vapurdaki insanlara bakıyordum

Önce bir simitçi geldi yanına sonra boyacı

Mendil satan bir çocuk daha sonra bir dilenci

Her geçen vapur seni uyandırmaya çalışıyor

Bir avucun çenenin altında diğeri göğsünde

Öyle yorgun öyle mâsumdun ki uyuyordun

Akşam olmuştu artık vakit çok geçmişti

Şöyle hafiften dokundum kollarına uyandın

İyi ki yanındaymışım yoksa oracıkta kalacaktın

Yüzüme baktın sana yabancıydım biraz sakındın

Anlattım inanamadın ama akşamdı farkındaydın

Ben seni ilk kez bir ilkbahar akşamında tanıdım