ilkbaharlara Kis Bitimiydik
biz hep...
sevgilinin "seviyorum" dedigi dogru mu diye
kirlarda papatya aramaya giderdik
biz hep...
zikirlerini duydukca
her cicege bir bahar armagan ederdik
irmaklara aktigi mecra
ceylanlara pinar baslariydik
gün olurdu...
yagmurlarin küstügü topraklarin
catlayan kurak dudaklarini islatirdik
gün olurdu..
dikeninden utanan gülü
teselli olsun diye kokusuna yaslatirdik
analarin yavrusuna sarilisi
arilarin ciceklere konusuyduk
bilirdik ki...
avuclarimiza dogan her safakta
gecelerin emanetiydi bize sabahlar
bilirdik ki...
bir kac damla pismanlik gözyasina
affedilip giderdi girdigimiz günahlar
eyyubun imtihana tutuldugu sabri
mevlana'nin "ne olursan ol yine gel" deyisiydik
hani nerede ?
yetim bekleyislerine götürsün diye
saclarinin oksanmisligini
dag rüzgarlarina emanet edenler
hani nerede ?
bohcasinda gördügü üc- bes karincayi
yuvalarina birakmak icin
geri dönüp saatlerce yol gidenler
yakamozlara ay isigi
ilkbaharlara kis bitimiydik
hatirla ki...
gönüllerde unutulmus sevdalarin
boynu büküklügüne ayirdigimiz gözyaslarimiz olurdu
hatirla ki...
dilleri utandiran dualar icin
ellerimiz kabul-u dergahin kapisinda dururdu
sevdalarin yüreklerde barindigi yer
rüzgarlarin yar saclarini savurusuyduk