İlkokul Gülüşü Sesli

ilk tınısında sevdiğim ağacı unutmadım

bir de ışık salkımını sana sunamadığım

ve okaliptuslu güneşin gidişini...

annem halâ akşama tedirgindi

ömür de bulvar düşkünü

yeni mi bırakmıştık neydi gölgelerle oynamayı

yoksa gölgesiz mi bırakılmıştık...

kentin gölgeden hafif kuşlarına hayran bir çağda

uçmaya öykündük

çakıldığımız kor gibi o yanlışlıkta

en ucuzundan kaldırımlar yastığımız

ikimiz ayrı bir kuşaktık

sanki ağlamak için düşlü

yağışı az

zirzop kışlı

düşüşlüce kalp çırpışlı...

kıyısızlık tadındaydı da ortalığımız

bütün bir hane halkı öyle içten cennet gibiydi

ayağımızı attığımız an cadde yer sokak

konu komşu sanki birbirine öyle ölesiye alışık

komşu kızından komşu oğluna

karıncalar gibi herkes ve her şey

çatılar bacalar ve aman amanlar

ayak tozlarında ki of oflar

pazar sıkıntılarından uzak

bana aşık...

arayan bulurdu da hani

yağmur yalnızlıkları bir de bitimliydi

hemencecik incirli evin tatlı sarı ışığında

koyu turuncu perdelerin ardındaki hayalindi

delik biriketlerin içine bıraktığın mayhoş elmalı

ilkokul dağılma sesli bir gülüşle dağıttığın ya içimde

ve içimdeki elma çiçekleri bitmiyor saçılmakla

tüm ömrün temel histerisi işte buydu ...

şimdi bir de

geceleri şeytan uçurtmaları görür oldum ikide bir

perdenin dalgalandığı köşenin arasından

ellerinin tatlısından öte ne vardı ki

ellerinden tutmaya alışsaydım

şimdi ne gece ne şeytan

bir sendin meleğim

ilkokul dağılma gülüşü sesli...

"yorgun bulutlar delik deşik

ayak çamuru kokulu odalarda

yola sıfır pencerelerde

paslanmış elektrik direklerinin arasından

bir çocuk yürüyor

naylon çizmeleri kaçmaya alışık

rüyalarından öğrendi kavuşmayı

bütün bir gerçeği ayrılık"...

"kötü kömür kokulu akşamlar dolu sayfamda

kenar mahalle okulunun son zil sesi

kalbimden damarların beynimedek dağılışı gibi

gülüşün yayılıyor kirpiklerimin ucuna

göz kırpışlarımla alkışlıyorum gelip geçişini

bir yokluktan diğer yokluğa kapkara

yazısız noktasız kupkuru

öylesine bir hayat gibi"...