İlo

Gece olunca İlo uyur bütün kâinat

Sıcacık düşler üşür koynunda zemherinin

Bir tek hüzün uyumaz yüreğinde aşığın

Sessiz sessiz düşerken yaşlı gözlerden irin

Muhafız çiçekleri gülüşür hüzne inat

Karanlığa karanlık eklenir yığın yığın

Yine bulurlar beni içinde bulunmazın

Ağzından köpük saçan kara kara köpekler

Düşerim bir boşluğa dört yanı deniz olan

En sinsi fırtınalar pusuya yatmış bekler

İniltisi duyulur uzaklardan bir sazın

Perdesinde yokluğun,nağmesinde biz olan

Gözlerim kırk ikindi mahpusunda nicedir

Ah desem yüreğimden bir volkan fırlayacak

Aklımı yerden yere vururken alın yazım

Kefenimi aç gözlü bir kaç yılan soyacak

İçimdeki savaşa denk değil uhud,bedir

Ölüm gibi sınırsız yaşamak kadar azım

Zaman azgın bir nehir akıyorum meçhule

Ürkek bir güvercinin bakışlarıyken hayat

Sen, aşkın kitabını ezbere bilen hafız

Gel de ciğerlerinden nefes alsın kainat

Kim razı oldu ise onu kuşatsın çile

Gel ömür sancağımın altındaki muhafız

Tüm sesler çekilince üstünden şehirlerin

Bir şivan kopar İlo sessizliğin içinden

Feryadı yankılanır en olmaz umutların

Boy verir yakarışlar sensizliğin içinden

Sana döner akışı gökteki nehirlerin

...Ilık ılık düşersin göğsünden bulutların

"İlo" şiirinden bir bölüm..