İmgesiz Hürriyet Paradoksu
HÖ
Tarih takvim yapraklarından hürriyetini kazandığı gün
ben de hür olacağım
o vakit
dilediği kadar tepeden baksın güneş
aman dilemeyeceğim
Zaaf olmaktan çıkmış gökyüzü mavisi
ne vadedebilir ki yarına değin
Yıkık dökük bir kalıntı bu paradoks
yüzyıllardır
tek başımıza girdiğimiz
her savaşta
alay ediyor benim safında olduğum cihetle
Olabilirlik sınamasına
nice mevsim
o mevsimlere nakşedilen nice şiir
kurban gitti heyhat
kalemlerin imgelere vurgun ucunda
Kallavi sözcükler kuruyorum
âri bir tuvalin karşısında
uzak düşlere olmadığı yakınım
Gözlerimden tutuşan bir ormanın külü
yine gözlerime düşüyor
Kemik ağrılarımdan mütevellit yalnızlığımı
şarkıların eski dilde söylendiği
düşsel bir boyuta uğurlamışım
Kızılca bir sonsuzluğun içinden
süzülüp gelen gölgeye selam olsun