İmhal

Zaman geçiyor...

Geçiriyor herşeyi, herkesi birbirine

Kundaktaki bebek bile ağlar oldu halimize

Bu çöküşün adımıdır çektiğimiz çile

Çevirsem kalbimi hangi yöne.

Sonu Allah'a gider.

Dost gidiyor...

Bırakıyor herşeyi, herkesi kendine

Yollar ağlarken, can gülüyor ölüme

Bu gidişin boşluğumudur solan lale.

Baksam şimdi nereye

An'ı hayale geçer.

Ömürde bitiyor

Bırakıyor beşeri, kamili ahiretin nûtfesine

Dünya bir ağlarken bir gülüyor öylelerine

Kimilerini isteyerek kimilerini istememesine

Açsam şimdi kitabı

Dilim divane eder...