İmkansızım

her geçen gün senin yokluğunu daha çok hisseder oldum

yüreğim ayrılığın ilk günü gibi paramparça ve üzgün

aynaya her baktığımda senin yüzünü görüyorum

giden günlerimizi özlüyorum..

sandım ki seni unutabilirim

yaşanmışlıkları hiç yaşanmamış gibi sayarım

bana bakan o gözleri başkasında da bulabilirim

yanıldığımı çok geç anladım

hiç kimse senin gibi değil..

bu sana yazdığım en içten şiir

biliyorum sende beni unutamadın

beni unutmak için başka yüzlerde teselli arıyorsun

biliyorum ki baktığın her göz kokladığın her ten ben gibi değil

....yada ben öyle sanıyorum

biliyorum ki bu saatten sonra birbirimize kavuşmamız imkansız

yaşananları unutmakta imkansız

zaten bu kalp nerde imkansızlık varsa onu seviyor mu?

sen hem benim hasret kokan yarim

hem de imkansızım'sın..