İmlalı Ayrılık

Cümlelerin ucu açık

tümleçler yersiz,zarflar zaman bildirmiyor,

kalemim usulca kayboluyor satır aralarında...

Yarınlara gebe şimdilerin,tohumları dünlerden ayrılıkla süslenmiş,

habersizce çırpınıyorum

noktalar gülüyor acemi şairliğime.

Oysa adını hep parantezlerle yazdım,

ve koydum sonuna üç nokta

nereden bilebilirdim ünlemin beklediğini,ayraçlar durağında...

Sıfatlar seni işaret etmekte,nesneler ütopik

soru işaretleri karşısında duruyor mısraların,

virgül darbeleri ile kaç parçaya bölünüyorum?

Ekler şart koşuyor yalnızlığı

-miş'li geçmiş zamanlar sen kokuyor ve hapsediyor beni

rivayetli zamanlarda yaşanan üç heceye...

Şimdiki zaman çekiminde yazamıyorum,dünde kalmışlığımla

sürgün yüzlü satır başlarına iliştiriyorum umudu

ve açık bırakıyorum vuslat yolunu

cümlelerin yası bitti gel artık.....