İnabe Yangınları III

Ey Münib vakti geldi

Aç ellerini, yanık, dua et yarınlara

Baharın çilesini kardelenler çekermiş

Düşen her bir cemrenin muhafızı olmaya

Evvelden Gönüllü olduğundan mıdır?

Haykırmalısın nevbahar çağrısını

Sükutla rezonans, mütemadi çığlıklarla..

Solgun karanfillerin sermayesidir

Varlığın,ve heyecanın

Sonsuzluk treni perondan ayrılırken

Mefkûren göksünde bir şeref payesidir

Dedim ya tam vaktidir duanın ...

Ey Münib bugünler geçer , geçer de

Geriye hüzün kalır,bir de zeval -i elem

Ve onur madalyası , evladına emanet

Bugün idam fermanını planlarken bir kısım alem

Sen muttasıl , yürümene devam et...