İnadına

ne bomboş sokaklar avutur acıyı

ne üzüm kokulu bardaklar

bilirim ki

avuçlarımdaki çizgiler sönmüş bir volkanın dudak izleri değil

haylidir ateşle öpüşmeyişim Nisan ıslatırken hele kuzu yemlerini

ve

patlatırken gelincik tohumları

bakire iklimleri

acımın gövdesinde ihanet

süpürürken zamansız lodoslar

can kırıklarımı

şehrin arka sokaklarına

ve kaçışıp parlak ışıklı velvelelerden

namluya sürülü

isyanım

inadına asi

inadına anarşist

süzülürken dar mekanlara gölgemin ay kaçağı halleri

yine içimi içiyorum

kayıp bir ayyaşın avucundan....