İnadina İnat

Gülmeyi unutturup da

Ağlamayı belletmişler

İnsana

Ta

Adem'den bu yana

O zamandan beri

Dönse de devran

Kimseden öğrenmemiş

Gülmeyi insan

Nerden bilsin

Gülemez ki

Ağlamaktan

Umudu yitikse

Ağlamaktan

Duygusu güdükse

Sevgiye hödükse

Mutlu olur mu insan

Olamaz ki

Çiçeği kuru

Yaprağı kavruksa

Dalları kırık

Tepeden savruksa

Kim silebilir

Yazgısını insanın

Silemez ki

Yaşamın gülen yanı

Pek sıcak gelir bana

İnsanın kanı kaynar

Gülen insana

Katmak istiyorsak

Bir canı cana

Gülmeyi öğretelim

Ağlayan insana