İnci Tanesinden Dökülenler

Denizin kokusu

Genzimi yakıyordu

Sirkeci garı önünde

Açtığım midye kabuğundan

Çıkan inci ile

Başladı hayalim!

Senin gerdanında

Nasılda güzel salınırdı inciden kolye

Kim bilir..

Güneş nasıl vururdu bir başka sana

Seni arardı hep gözüm

Koca okyanus ta inci tanesini bulan ben

Bir seni göremedim

Seçemedi gözlerim seni!

Sevginin saf beyazlığı çöksün üstüme

Gelişini belki kolay kılar bana..

Ayrılık rüzgârları esti üşüdüm İstanbul

Martılar zaten hep susan halime aldırışsız

Yarım aklım ermiyor sensizliğe gel..

Kesik heceli cümlelerimde

Yüzün gelince

Gözlerimin önüne

Duruyor dünya,

Sessizleşiyor her yer!

Bir kıvılcımdın sen

Belleğime çakan

Ansızın yersiz hayallere salan

Avucumda teninin kokusuydu kalan

Öylece bırakıp gidiyordun ardına bakmadan

Son boynuma sarılışında arta kalan

Bir tel saçın gömleğimde bulduğum

Birde anımsayabildiğim içten seslenişindi

Senden kalan!

Ne olacaktı şimdi sensiz

İçim alev alev yanıyorken!

Avucumda sana uzattığım dünyam

Cebimde inci tanesi!

Yokluğun yüreğimde uçurum

Son sözlerin bedenimde kurşun!

Dudaklarımda kış ayazı

Karanlık gecede tek ışık yok

İstanbul sokaklarında!

Ben seni arıyorum

Esen yellerde

Ne kokun kalmış ne izin

İnci gibi parlıyordu oysa ki gözlerin..

Yarım aklım ermiyor sensizliğe

Gel..

İçime çektiğim son nefesi vermeden

Gel / Sensizim..

27*09*2009

19*01*2010

Köksal Atagül & Hamit Aydoğmuş Ortak Yapımıdır

Mehmet Toker'e verdiği ana fikirden dolayı teşekkürler..