İncinmeyesin Diye

..... ........

Yuvaları sapan taşlarına hedef

Ebvâ'nın Öksüzler'i devinir durur

Yaz kurağı mevsimlerimin yapışkan

Boğanak iklimlerinde

Varmak isterim sana

Yollar ayaklarımda düğümlenen

Paslı kör pranga

Arabesk bir yalnızlığa öykünür de

Yüksek taş duvarlar gerisinde

Tek ayaküzeri beklettiğim gitmelerim

Yine de bırakmaz ardımı

Geride bırakılmışlığın

Kulaklarımda anaforlaşan çığlıkları

Dişlerimi kanına geçirdiğim dudaklarımda

Sarışın ağlamaların

O dayanılmaz kurşunî ağıdı

Kuduz endişeler kemirir

Senden yana kanatlanan dualarımı

Her ses gerekçesiz intiharıdır

Bir eskici tezgahından çalıntı yaşanmışlıklarımın

SUSARIM

'Şiire vur yüreğini dostum'

Der birileri

Bir o anlar bir o anlatır seni

Güftesinden avla

'Leylaklar Dökülüp Güller Ağlasın' ı

Bestesinden yakalayıp mor bulutlu bir sitem gönder

' Hani Ey Gözyaşım Akmayacaktın'

İle merâsimsiz tüm Vedâ'lara

Ya da

Şiire vur kalemini Dostum

Konuşmalar çoğu zaman sarpa sarışıdır anlamların

Sus

Ve

Sus

Ya da

Sus

Dolanır ayaklarıma yürütmez beni

Haksızca repoya bindirilen çatık kaşlı

Ağû tatlı o sözler

Yalan olsaydı

Bir sağanak sonrası

Yol ortasında kayşayıp tökezleyen

Sessiz duruşmaların kayıtsız tutanaksız savunmaları

Yalan olsaydı

İstihkâr nöbetlerinde kaderine terk edilen

Anestezik yok oluşların mahşerî yaraları

Yalan olsaydı

Yalanlarla ambale edilen 1-2 mevsimlik birlikteliklerin

Giyotine yollanan sayfalar aşırı satırları

Bir karabasan bitimi terli uyanışları

Bir ismin yâdında

Yitik aklıyla çıldıran gözyaşları

Bir telefon ahizesinde tükenmişliğe geri sayan

Ürkek titrek aklanma çırpınışlarının virâne yıkıntıları

Erken taburcu

Şizofren saplantılarından nâşi terk edilmişlik provaları

Bir deprem sonrası 'Gidiyorum' dipnotlu

Harâbelerine dokunulmamış

Dokunaklı bir mâzi enkâzı

Bir dönülmeze

Bir daha gelinmeze giden bir vazgeçilmezin ardından

Mısraları hıçkıran bir Şâirin onurlu yalvarışı

' Dön Emeğim

Alın terim dön artık'

Ve

Sen

Çıkmazıydın kervân aşıran işlek vadilerimin

Mülhid bir balıkçı zağarlığıyla zıpkınlanan yunus havliyle

Zihnimin karalarına vuruyor adın

Telâfûza ne hâcet

Daha ilk harfinde

Kan sızıyor dilimin yırtıklarından

Alnımı vurup yengeç yuvası kayalara

Ölü denizlere akıtıyorum

Avuçlarımda kalan deli bozması aklımı

Sen

Ey yaltakçı balıkçı

Düş yakasından artık yunusların

Ölümcül ağlarını salıp suya

Filoz filoz avla dağılan parçalarımı

En çok ben hakkederim

Ağzı salyalı pusularda namertçe kapanlanmayı

Ben hakkederim

Kavval bir hazele dipçiğiyle enseden vurulmayı

Sen balıkçı

Bazgeç şafak kızılı hülyâlarından

Öte dur

Munîs görünen dalgakıranlarımdan

İşte sana kan bulaşığı ellerim

Ellerim ki deniz kokardı bir zamanlar

Bulut kokardı

Yağmur kokardı

Toprak kum kokardı

Al götür ellerimi balıkçı al götür

Az daha kalsalar bende

Felâketim olacaklar biliyorum

Hayat

Perde gerisine aldığı mülevvesliğini çemkirirken yüzüme

Bu gözü çapaklı sümsük aforozluğa

Daha ne kadar dayanabilir ki

Ayak altı ezikliğim

Bir yağmur tufanında

Çamur harçlı gecekondu umutları

Ebede yolcu bir sabr-ı sükûnetle büyüten

Ellerim değil miydi

Ellerim değil miydi

Sele kapılmış secdelere yaslanıp

Teheccüdle maverâya göğeren

Al götür ellerimi balıkçı

Onlar senindir artık

Ve

Sen

Kronik saplantılarıydın

Duldasına saklandığım öteli yarınların

Kadit çelimsiz bir Nepalli'nin

Vebâlı elleri gezinirdi tuvâllerimde

Uzanıp dokunsam

Eritir bitirir beni bu illet

Affet beni çaresizdim

Gözyaşlarımın tuzuydu

Karantinaya alınmış resimlerden yol bularak

Çürümüş balık kokulu derelere saldığım

Örselenmiş bir kaçış berâtıydı

Yazdığım kendini bilmez her tümce

Bazen yama tutmayan pörsümüş

Partal birkaç his kırıntısı yürürdü dilime

'Kaça bozdurdun yüreğini'

Teşhir fotoğraflardan kiralanan protez bir tebessüm

Şâir dilinden araklanan parlak birkaç cümle

Ölçüsü yüzünün ölçüsüyle hesap eksiği şık bir maske

Diyeti miydi

Bu sonu gelmişliklerin

Yine de ucuz pazarlarda

Cebi delik demirhindi müşterilere peşkeş çekmeseydin kimliğimi aa Sevgili

Şimdi

Devşirme bir Yeniçeri'nin

Taht deviren ihtilâl yeri gözlerim

Ne

Yenilgiyi kabullenirim adam gibi

Ne

Zafer kazanmasını bilirim

Ne

Çekip gidebilirim bedenimi kemiren

Çıyan çigan çöplüğü bu yerden

Ne

Âbâd rollerini biçip giyinerek üzerime

Kalabilirim

Ve

Sen

Neşter keskinliğinde vurgusuydun

Sonlara varamadan yırtıp attığım

Her hâyâli betimlemenin

..... ........