İncitme
................................................................"dost yolları nakışlandı kanımdan
................................................................sevdiklerim vergi keser canımdan
................................................................sükuta muhtacım ayrıl yanımdan
................................................................incitip günaha girme boşuna A.KARAKOÇ
incitme sakın, ben gidince
aklından, gözlerinden, gönlünden
yükselince ben de yıldızlar diyarına
dünyadan, bedenimden, evimden
...
incitme sakın, dikkat et!
bastığın o toprağa
gölgem düştü vaktiyle
avluda ayak sesim
dokunduğun kapıda ellerim
duvarın da gözlerimin izi var
...
incitme sakın, namustur
baktığın çocuklarım
yeşil yaprak çaylarım
bahçesinde alın terim
ekmeğinde göz nurum
köşe bucak hüzünlerim var
...
incitme sakın, ne olur
yollanmamış mektuplarım
yıllar yılı sesimde yalnızlığım
okuduğun kitaplarda yüreğim
hiç kimseye söylenmemiş sözlerim
şiirlerin mısrasında gözlerimin izi var
...
incitme sakın, emanettir
salonun duvarına astığım
dedemin eski resmi öyle de içli
ne zamandır yolum gözler kim bilir
ustasıymış dedem ahşabın
odadaki aynalı dolap onun eseri
annemin çeyizi en az yarım asırlık
bak o eski aynaya;
gözlerinde gözlerimin izi var
giydiğin gömleğim de tenimin kokusu
yatağında kadim korkularım var
her sabah baktığın manzarada
aşkın kurban edildiği bir yol var
öyle tutardım ki balkon demirlerini
avuçlarım yanardı
ve yağmur teneke saçaklarına
hüzünlü bir türkü gibi yağardı
herkes sevdiklerini
........... gözyaşlarında saklardı
ağladıkça ne dağlar yeşerir
........... ne de güneş tutulurdu
ağladıkça yüreğimiz hafiflerdi
ama zaman bir bulut gibi
........... tekrar doldururdu gözlerimizi
ta ki yağana kadar
incitme sakın gözyaşlarımı...