İniltisiz Har

-ateşi kar ve dinle-

şakağımdan öpen soğuk namlunun isyanıdır bu

bir güvey odası ağıdıyla söylenmiş

sırtı ihanetle sıvazlanmış geçmişin yankısıdır

itildiğim kuyu

seninle sersem bir yağmurun sesinde susmak

sınırların ihlâlinde bir ihtilâl onuruyla

bütün halklar için vuruşmak

ve kadim kavillerden

bize dair sözler bulmaktı en büyük avuntu

-ateşi harla-

oryantalist rüyalar büyüyor

her anafranil sonrası uykularda

elleri yetim bir çocuktan kalma duvarlar yıkılıyor

şehirlerin görklü surlarına

suya zehri bandıran insanlardan

alnıma temyiz edilmiş kara(r)lar çalınıyor

gülü narla kavuştur

zeytine ve incire

ve dahi kovulduğumuz cennete gider gibi

al başımı bir kavağın yeline tutuştur

gülün kanayan yarasını

çaput şifasına emanet edenleri

kendini

ve son sözü gayba söylenmiş beni

evrenin rahmine mühürle

menevişlenen bir günah as boynuma

urgan izi yalnızlığıma eş

kelepir sevinçler bıraktığın geçmişimde

anı diye lafzedilen her an

cehennemî bir ateş

büyüyor zambakların gölgesi incinen ışıklar içinde

bir türkü nakaratına baş kaldırıyor şimdi

senin ellerinin vekili değilken bu eller

bana ödetiyor senin kefaretini

-ateşi harla gülü narla-

sesimi niyazı eksik bir nidayla sar

her ölüm bir kadavra ciddiyetidir yâr

(hz)

Aralık 2022