İnsan Ve İsyan !

Su uyuyor

düşman yürüyordu sinsice

insana acıyı yaşatan da

canına kıyan da ?kul'oluyordu

.

.

.

...ve anladım ki

dil silah / yalan kurşun olup

tek bir atışla vurabiliyordu ruh'u

.

.

bir yanda ruh...bir yanda can...

.

.

.

faili meçhul oluyordu...

.

.

insan !

.

.

.

...

...ve ben mahpus değilim

...ve ben vicdana neşter hiç değilim

her yanım yalan

her yanım talan

her yanım bunca puştluğa bir isyan !