İnsandın Vesselam

Evvel zaman içinde şahaneydin

Zamansız deprem gelince viraneydin

Basittin bilindiğin kadarıyla

Ne bir can alabilirdin

Acizdin bir kul kanadıyla

Ne de bir can verebilirdin

İnsandın vesselam...

Düşündüğünde sessizliği kurandın

Anlatırdın bolca anlaşılmak için

En çokta hata yapardın

Üst üste, bile bile ,bazende masumhane

Tövbe kapısını çalardın çok kere

Beklemezdin hiç

Bilemezdin umarsızca

"Sabırdı" her kapının anahtarı

İnsandın vesselam...

Zaman dediğin kavrama bulanmıştın bir kere

Müsait görüntün şikayet etmezdi meşgul ruhundan

Uyandırmaya çalışırdı "vicdanın"

Meçhule alışan bir rüyanın sabahından

Aldanan gece olurdu

Yıldızlar kalırdı yanına kar

İnsandın vesselam...

Bedavadan gelseydin hiç bu dünyaya

Ne işin olurdu o vakit mahşeri huzurda

Ne diye toprağa ekerdiniz ölülerinizi

Ne için sulardınız dualarla arkasından

Cennette açsın ki koksun vuslat

Cehennemde solsun ki koksun hicran

Dünyada kalamazdın fani bir mekan

Ruhuna dokunulmayan bir çiçektin

İnsandın vesselam...