İnsanın Zamandan Silinisi

Olabildigince yalnızdı zaman

Elleri ceblerinde dolasırken hüzün sokagında

Son nefesini veriyordu elinde ki sigara sonbaharın sogugunda

Göz yaslarının yagmuruyla sırılsıklam olmustu ruhu

Titrek bir nefesti sevda avuclarını üşüten

Sıcak bir söz aramıstı ısınabilecegi

Son kibritti umutları

Yaktı bir nefes daha keder cekti

Ruhun ıssız kayboluslarına

Son mu baslangıcın küçük cocuguydu

Yoksa baslangıc mı kaybedislerim di

Sorgulamadan yürüyordu zaman yanında

İhtiyar ölümle, yavasca konusuyordu insandan

Kim kurtulabil di yalnızlıktan ve ölümden

Kim yenebildi bu iki fatihi söylesene

Sen İstambulsun beser

Fatih sularından yavasca gecer

Seni dipsiz uykuların sonsuzluguna ceker

Geriye tek bir sıfat yaksır yanına

Mefta diye anılırsın mezarının basında

Öyle bir zaman ki buhranlardan cicekler solar

Vuslattan sesiz bir azap kalır yanına

Mezarın kaybolur bir zaman sonra

Tek gercekligin karanlıktır o zaman

Allah'sa amacın yasarken

Huzur bekler seni kösede

Uymus isen seytaan bir kere

Herkes terkedip gider

Kalırsın rengi olmayan bir dipsizlikte

Dizeler son bulur Azlal-ı alemde

Ben aglarsam dizelerden anla

Ben gülersem gözlerimden

Ölürsem mirastır bu kelimeler

Anlayabilene tek bir kelam

Namazdır zamanın kurtarıcısı

Bırk bos işlerle ugrasmayı

Zamnıı adaki Rabbine

huzur bulabilesin her zerrende

Eger konusacaksan önce hamus et gönlüne

Bırak pesinden gelsin bisrev

Dil ruba ol Rabbine

Hükmün kesilmesin Cehennem diye

Ben istemem ne Cennetin huzurunu

Nede Cehennemin atesini

İstedigim tek seydir Rabbimin Cemali

Anlasılmak degil amacım

Ruhlra dokunmaktır savasım

Ruhu olan gelir sema eyler gönül sarayında

Ruhu olmayan esseklerle gezer harcar zamanı bosuna

Ne semsten ne de kamerden haberi olmadan yasar durur bosuna

Yedi cihanın hikmeti

On sekiz bin alemin sultanlıgı

Tek bir yerde saklıdır

Gönlün hikmeti bundandır

*SAİRİ AzLaL*