İnsanlar Gördüm

İnsanlar gördüm;

Yüzleri kederli, gözleri yaşlı.

İnsanlar gördüm;

Soğuk kış günü, sımsıcak düşlü.

İnsanlar gördüm;

Uzaktan dost, kardeş gibi duran.

İnsanlar gördüm;

Yoksul sofralarındaki son dilimi, çekinmeden başkalarına bölen.

İnsanlar gördüm;

Sevgisiz, insan kokmayan!

İnsanlar gördüm;

Merhametsiz insanı, yüreğine hiç sokmayan.

İnsanlar gördüm;

Bedenlerini, kir ile çul ile saran.

İnsanlar gördüm;

Tebessüm köprüsü gönüllere, sel olup varan.

İnsanlar gördüm;

Kendileri, makamlarından çok küçük.

İnsanlar gördüm;

Geldiği yeri unutmuş çoktan.

İnsanlar gördüm;

Sabrın kemendine asılı, bıkmayan, acıdan, çileden, yoktan.

İnsanlar gördüm;

Küçücük yüreklerine, büyük sevdalar koyan.

İnsanlar gördüm;

Zulm ile, insanın canını, teninden soyan.

İnsanlar gördüm;

Unutulmuş bir kıyıda, köşede.

İnsanlar gördüm;

Kaybolmuşlar tamahta, riyada, neşede.

İnsanlar gördüm;

Gözlerinden okunuyor, onurlu, öpülesi sevdası.

ve İnsanlar gördüm;

İnsan gibi yaşayıp, insan gibi ölmek tek kavgası...