İnsanliğim Sana Sevdam Kadar

An gelir Güneş açar düşüncelerimde

Pırıl pırıl arzular

Kulaklarımda iyot kokulu dalgaların sesi

Birde ıslık düşer dudaklarıma

Makamını dahi bilmediğim şarkılardan.

Gider de giderim

Arzularımın götürdüğü yere kadar.

Kimi zaman kara bulutlar kaplar benliğimi

İçimde tufanlar kopar

Göz bebeklerimin önünde çıldırmış koşuşmalar

Birde yıllardır gördüğüm rüyaları yorarım

İster istemez,

Tarif bile edemediğim...

Sinerim sinerim

Ta tanıyamadığım yanlarıma kadar.

Kah umursamam dünyayı

Öylesine vurdumduymaz,

Savaşlarmış, talanmış, sömürüymüş,

Hastalıklardan ölen çocuklar...

Film izler gibi izlerim umursuz

Öylesine donuk, hissiz

Kutupların buzulları kadar.

Sonra birden başlar içimde isyan

Birden tüm çirkefliğimle başlar küfürler

Ağzım dolusu kadar.

Önce kendime,

Sonra kimler nasiplendiyse...

Lanet ederim çaresizliğe,

Kahrederim böyleliğime...

Ederde ederim

Kendimden dahi nefret edene kadar.

İşte böyle bir hal Gelinciğim

Buysa yaşamak insanca?

İnsan değilim...

İnsanlığım ;

Sana sevdan kadar

17.11.2009