Insanlık Düşleri

Dağlar dile gelirde af dilerse

Hasretlerini ona gösterme

İmkânsızlıklarını uzaklaştır gözlerinden

Yüceliğinden ödün verme

Yıldızlar pul pul olurda dökülürse ellerine

Bırak aksın gözyaşların yere

Biçare anlarının öyküleriyle ıslanmasın

Boğulmalarına izin verme

Gün ve gece şaşırırda doğmazlar ise

Sakladığın karanlığı koy bir köşeye

Onu ayıklayabildiğin aydınlıkla okşamalısın

İnan ki gerçekleşecek bildiğin o büyük mucize

Gün gelir mevsimler değişirse

Denizler kaya olur kayalar erirse

Umudunu kaybetme sakın

Değişmemek onda, değiştirmek sende

Yalnızlık bir hiç olmuşsa günün birinde

Sofranda yer açmışsın demektir tanrı misafirlerine

İşte o zaman sen seni bulmuş olacaksın

Gelmeyene gel demeli, gidene gitme

Kelimeler yağmur olup yağdığında göğe

Bulutlar masal damlaları dökecek yere

İzbe küflü bize ait olmayan

Artık bize benzemeyecek yarattığımız onca hikâye

İnsanlar yollarına dizilirse

Korkularını onlara söyleme

Bırak kör kuyunun içi boş kalsın

Başlamak lazım insafsızlığın yaralarını iyileştirmeye

Zaman yaklaştırmak için vardır menzile

Dünyadaki ispatın içindir madde ve mücadele

Göç etmek için vardır mekân

Güzergâh, ruh'un ödüllendirileceği memlekete