İnsanlık Oyunu

'Avuçlarımda taze kan çiçekleri

Beton duvarlara örülüyor vicdan...'

Ağır bir bombardıman

Sis meleklerinde bir cenin

Kalbi büyük insanlık

Kabından taşıyor

Şiddet belası

Hınca/hınç

Sevgi!

Bir kadın eli

Taş ve soğuk bir lahitte

Ruha gömülen acı çiçekleri

Taze bahar güllerinde

Dönüşecek kargaşada

Kavgada...

Sümüklü böcek çocuklar

Bir salyangoz evinde

Işık yakıyor Hansel

Gratel ışıldıyor

Mavi gününde

Dolaşırken...

Berivanı emziriyor

Batı yüklü kadın

Bir tren geçiyor

Acı dolu srenle

Kapıdan

Eşikten...

Kuşlar sessiz

Sokaklar sürgü

Hayata sim işliyor

Gün bakışlı kızlar

Yürekler ağızda

Gözler bomba

Pimi çekilmiş

İnsanlık;

Nöbette kıvranıyor

Yüreğe bulaşan kimin kanı

Elleri kirlenen kim

Taze kalem izinde

Barışı tutuşturan

Çocuklar masum

Direngen yol başları

Bu oyun bitirecek sizi

Sevdayı kirletmek

Acı şırınga damarlara

Kaç orman katli

Kaç kola zehri

Kaç fok ölüsü

Her oyun acı bitmez

Sonunda sevinçte bırakır

Gül yüzlü çocuklara...