İntihar Sus'u Verilmiş Dudaklar 3

tehlikeli yangınlarda yüzüyor yüreğim

yüzümde uçucu gülüşler

ve gölgemde başkasının karanlığı..

gece boyu yağmurda yürüyüp ağlayışım

mazgallardan süzülen gözyaşlarım;

bir kentin atık duyguları..

bu şehirde yalnız giden bir şeyler var

bu şehirde yalnız giden ne çok şey var

anlatamadım..

anlamadılar..

hiçbir yalnızlık bakir değil

duvarlar çerçevelere darağacı

ve intihar lekeli kaldırımlar..

yağmur üç mevsim durmadan yağsa

Tanrı ağlasa üstümüze!

temizlenir mi bu şehrin lekeleri?

sevilir mi bu kentin makyajsız hali?

çığlık kesiği sokaklarda

hiçbir hayalim eceliyle ölmedi

intihar sus-u verilmiş dudaklarım

konuşsam failim meçhul..

sussam adım esrar..

her fidan kendi yangınını büyütür

ve kimi umutlar ecelini koynunda taşır

aşk yakarken en çok ben üşümüşüm

ikinci sınıf pişmanlıklarda

yetim ayrılıklar büyütmüşüm

şimdi yürek isyan etmek istiyor hepsine

ve rest çekmek

namluya sürülmüş bir mermiye..

bütün baş kaldırılası şeyler aşkına

düşlerim sana mahkum..

düşüncelerim firar..

bekleyiş isyan isyan kanımda

sevmek dudaklarımda sus unsuru teşkil ediyor

s/ağır düşler büyütüyor gecelerim

ey kalbimin söküğü

ey aklımın yatılı misafiri

gitmiyorsun

tutukluk nedir bilmeyen bakışların..

gözlerin iki mermi çekirdeği..

bir şairse vuracağın

namluya şiirleri sürülmeli

anlattım sana

anlamak istemedin yar

Not: Bu şiirde anlatılan tüm kişi, kurum ve acılar tamamen onsuzluk ürünüdür.