İp Kopar Aramız Sonsuzluk Olurdu

bir araya neyi getireceğimizi sordum

önde giden tekil şahıs olmaktan bıkarak

çokluk tanrısına yada benzeyen en güçlü kalıcılığa kadar bekleyebilirmiyizi sordu

öyle miydi bilmiyorduk

ağzımızın haddinde ses çıkaracak

son çığlığa kavuşuyorduk

pencereyi açıp bakıştılar

mermer mermer üstü yansımalar ve oda

hayalinin eliyle taradı duvarlara değin

pütürlü bir kaç çıkmaz ve bir kapı

ötesine erişemeyeceği bir gülümsemeyle çarpılıp

kapandı iki rüzgarın öpüşmesi

saat harflerini birleştirip uzun bir rakama bağlandı

merdivenleri nehir suları ile ıslanmış

ve yavaş yavaş ıslaklığa çağrılan hızlı kalp atışlarını

daha derinden çeken sanrıya

kulaklarını tıkamakla meşguldü ölüm

ya o ayağını çekiştiren bahar gözlü çocuğa ne söyleyecekti

tükürüğüne yapışan harflerle yalvarıyordu çocuk

saçmalıyorsun yapma

bilmiyorum anlamsızlığın nasıl bir anlam olabileceğini

ve konuşulmadan nasıl bir cevap verileceğini

çok korkuyorsun yapma

ip kopardı aramız sonsuzluk olurdu tekrarladım

ip kopar aramız sonsuzluk olurdu tekrarlardım

ip kopar aramız sonsuzluk olurdu.