İrem

hayata hep aynı pencerden baktım

kuşlar geçti yanaklarımdam

elllerimde eriyen mevsimleriyle

hayallerimi bıraktım

koştum başı boş sokaklarda

ağladım usandı gölgem yalnızlığımdan

sonunda buldum kendimi gözlerinde

ne kadar tutusaklığım varsa

hepsi senden

benden

bizden....bırak aksın göz yaşın

dertler elbet boğulur

o amansız tutsaklğında...