İrem-2

Güneş bazen sönük geliyor gözüme.

En çok ta sen gülümsediğin zamanlarda.

Tıpkı asma bahçelerinin fotoğrafçıya

özenle verdiği pozlar gibi.

Ve ben bu pozlardan mülteci,

yalnız, mahrum ve bir başıma.

Ummadığım her şey geldi de

sen gelmedin bir, başıma.

Ve kaldım ortada.

Tıpkı yetim gibi,

Tıp ki çaresiz,

Beni sevdiğini

söylemeyen o dudaklar tıp, ki

gelmesin o güzel ses.

Ve sen kadın

'Kendine iyi bak.' demeden kes.

Kendime iyi bakmamı istiyorsan,

asma bahçelerinden güzel

o yüzünü sakın, asma.

Zira sen yüzünü astığında,

sallanan tek şey,

o olmaz.