Irzına Geçilmiş Gecenin Tümevarımsal Hikayesi

Kimi sevsem ortalık toz duman.

Kime yansam paralel bir günahta

Can çekişmekte ekşimsi düşler...

İnsanlığın daha cenin olduğu bir zaman diliminde

Küstüm ben çamur bozması aşklara...

Kimsenin anlayamadığı bir dilde

Küfrettim yüzü peçeli iblise...

O güldü...

Ben tükürdüm.

Söndü...

Küçük kıyamet vaktindeydim.

Ellerin tek icraatı

Boşluğa el sallamak...

Kimi tuttuysam kül renginde yanık izleri,

Kimi tuttuysam üç noktanın yokluğuna tutsak...

Sene bilmem kaç...

Varlığına hiç bu kadar şüphe edilmemiş

Hazırcevap bir yalana kürümüştüm yokluğu...

Anadan üryan düşlerle

Sol günlüğün kadar

Sevaba bulanmıştı cünüp tenin...

Olduğum yerde sövmüştüm bense...

Kızmıştın sen.

Kızma!

Velâkin

Sivri bile söverdi böyle kansıza...