İs

Şşşttt sessiz olun!

Bir yağmurun sesiyle ve

Ter döken yaprağın alnıyla yoğruluyorum

Uyuyan uyanış

Kirli bir ayakucu sancım

Soğuk avuntuların kadifeden düşleri kuytu çöl

Öyle ırmaksı yol dilsiz kuşların dansında içimin kurşun alfabesi..

Zamandan arındırıp kalabalığı dizlerime oturuyorum dünyanın

Her kanat çarpıntısında aşkın hârı omuzlarıma karılmış.

Biliyorum

Kentler çınlıyor kızıl güneşin alnında

Göğsümden geçmeden daha çatlıyor adımlar

Bu yolculukta bu soluğu ’sus’ çığlıkla yürüyorum

Saklı tutulan kapı gibi

Döndür yüzümü denize

Uykumun ardından görmek

Kıyı ağaçlarını,karanlığın gülüşünü ve

Penceredeki saksıyı..

Sabır hamlesi

Rüzgarla bir dolandığında bacaklarıma

Düşün,düşün ki

Sesimi dolduruyorum avuçlarıma

Parmağımı değdirdiğimde toprağa kelimelerim uzanıyor ruhumun odasına

içimdeki çocukla rengini çizip hayatın ve gölgelerin..

Sahi bu yüzden

Bazen kavga eder gibi seviyorum

Alevleniyor kızıl ateş

-bu yıldızları kim koydu gözümün ilişiğine-

Sönmesin ışık

Göğün ki

Nabzımın nakışında gecenin yarası

Buralar bildiğin gibi değil

Gel ve gör/me bu arsız cehennemi

Ellerimi sıkı tut çocuk

is üstüne is büyüyor

...