Isimsiz

donmuş dünyaların sessizliğini verin bana

sisler ardındaki karlı dağların yokluğunu

zindan aydınlıklarıyla doldurun ruhumu...

baharla açılmak zor biliyorum

güftesiz bir şehnaz makamı gönlüm

geçtiğim her yolun çiçeği soldu

ömrüm çilesini doldurur ağır ağır

feryadımı duyan yok taş sağır, toprak sağır

ve başladı ruhumun sonsuz uykusu.......