Isimsiz

sen benim bela rengimsin

beyazları az olan

kırmızıları kan

siyahları zindan

asla bir çiçek rengi olamamışsın

kapı istemezdim en azından

pencereni açabilirdin umutlarıma

yok işte...

evet sen benim (a)yaz mevsimimsin

bütün ağustoslarında üşüdüğüm

belki yorgunluğum da biraz ondan

otuz yıl düşe kalka büyüdüğüm

o sokaklar ki beni unutmuş

ve ben kapkara kalmışım

kar beyazında

bak işte...

sen benim kara gecelerimsin

içinden çıkılamayacak kadar zifiri

ne varsa senden kalan

yalan oluncaya dek herbiri

bütün umutlarım karanlık kalacak

belki hayallerimin hiç biri

sabaha bile çıkamayacak

bari sen çık aklımdan

çık işte....