(isimsiz)

Ey gönül!

Bu vakitsiz bahar dalları

Hangi kışın artıklarıdır?

Bilmez misin, bu dalları vuran

Köşelere sinmiş boranlardır

Eskittin lime lime bir koca ömrü

Doymadın sevdâya, doymadın hâlâ

Anıyorsun durmadan o maî fecri

Yüzümü dönmüşken bir hüzünlü guruba

Yorul be artık, yorul bu koşudan!

Öğren, hayat başlamaz en baştan

Bitmeyen gençlik, kırılmayan kanat

Vermedi kimseye yüce Yaradan