Isız Bir Köydür Sensizlik

.

Haritalarda görünmeyen ıssız bir köydür sensizlik

Hüzünlerini şişirmiş beyaz güvercinlerin kanatlarında

Yüreği sızlatır ağıtlara karışan rüzgar

Sökmemiş şafağın esmer tenli karanlığında

İçimi üşütür uçurumlar kadar derin yokluğun

Solgun bir gece lambası ayazında titrerim

II.

Gönlüm el gibi ellerinden uzak kalınca

Hasretin derin dikenler gibi takılır boğaza

Aşkın kan davasıyla yağmalanmış hüzünlerde

Sensizliğin fırtınasına kapılır kimliğimi ararım

Ağrımız yaman, yaramız tamamdır

Hasretinin dişlilerini başa sardın derbederim

III.

Ertelenen senelerde gönlümde tuzlanır kelimeler

Sana kavuşmak kundaklanan düş çizgisi gibi

Keşfedilmemiş aşk ovalarına çıkarım

Engeller geçilemiyecek kadar karmaşık

Hüzzam sevda da ateşlenirken senler

Sevgi denen diyeti ölene dek öderim

IV.

Gözlerin gözlerimin duvarındaki desen

Tutkunu utkuma boyarım saatlerce

İçime yerleşen endamını şekiller veririm

Kırılma noktalarımız eriyen kar taneleri gibi

Varlığında bir damla alırken sende kayboluyorum

İksirini tadarken kelepçelendiğim sensizliğe alışamam

V.

Gönlümün sancısına suretini yüklerim sabırla

Uzaklarda bıraktığım gün ışığı hayalini

Firari kaçışların gelgitlerini atarım bedenime

Ruhumu direnişlere kuşandığımda hayatin çizgilerine

Kendi göçebeliğimizin fermanını okur

Yayla dumanların da suya düşürürüz bakışlarımızı

VI.

Yüreğimin batıklarında öfkeli cezalar soyutluyorum

Dalga dalga içime damıtılmış sevgin

Sessiz direnişlere dünüşür hudutsuzluğum

Hayalinin hıçkırklarını ruhumda sağarak

Avuçlarım üzerine sinen kokun yok

Günlerdir sensiz işte üşüyor elerim