İskenderiye Feneri

dikildim denizlere

uykudayken dalgalar

iskenderiye feneri gibi

adım vurduğum yerde

pabuçlarım maviye boyandı

maviler, gölgemin çıplaklığına...

denizlere dikilişim

dalgalardan gizliceydi

dökmedim sırrımı kimseye

martılar haricinde

uçabildikleri kadar da ketumlar

kör bahis güvenirim

bir simide satmazlar

ve kur yapar martılara

gün ölümünden doğan yetim dalgalar...

dikildiğim denizlerde

mavilerin mîri

emdi ışığımı;

aman vermedi,

söndüm.

martılar karanlığıma çarptı

düştü gagalarından bana ait ne varsa

ve dalgalar tersine aktı

rüzgarın aksine...

maviler

pabuçlarımı aştı;

ben mavi,

sırlar mavi...

ve üç mezar kazıldı

kimsesizler mezarlığına;

gün ölü,

yön ölü,

ben ölü...