Islak Dudaklarımız

Sen ve ben

Ay ışığının şavkında

Mehtaplı haziran gecelerinde

Yeşil çimenlerin üzerinde

Deli gibi yapbozlar yapardık

Bazen bir parçayı bulamazdık

Samanyolunu iğne ile arardık

Her yerine oturan parçada

Önce gözlerimiz sonra ellerimiz

Hedefini bulan ıslak dudaklarımız

Mıknatıs gibi birbirini çekerdi

Mavi beyaz bulutların üzerinde

Sere-serpe uzanırdık sessizce

Sen venüsü benden saklardın

Bende kutup yıldızını senden

Saklambaç oynardık uzayın boşluğunda

Bazen mızıkcılık yapardın

Çanak çömlek patlatırdın

Ara sıra kızardın gizli arzularıma

Yapbozun en önemli parçasını

Terli avuçlarının içine saklardın

Serin esen rüzgarlar tatlı tatlı

Yanan vücudumuzu yalardı....

Sen ve o muhteşem haziran geceleri

Göçmen bir kuşun kanadına takılı kaldı.