İsminaz

Yüz on sekize sordum adresin bilinmiyor

Yolladığım mektuplar geri döndü İsminaz

Unutmak istesem de beynimden silinmiyor

Örs ile çekiç ile, çizdirdin be İsminaz

Ararım gül yüzünü rast gelene sorulmaz

Yıldızlara bakmakla bir sonuca varılmaz

Yüreğim kan ağlıyor bu gidişle durulmaz

Alnıma kara sevda yazdırdın be isminaz

Yüreğimde hasretin deldikçe kara bağrı

Kokunu rüzgâra sür getirsin bana doğru

Hiç arayıp sormazsan dinermiki bu ağrı

Sende beni canımdan bezdirdin be İsminaz

Bütün gece ararken göğsümde nefesini

Hayal rüyalar ile, söndürme hevesimi

Bir gün alo desende duysam tatlı sesini

Gönlümdeki yarayı azdırdın be İsminaz

İçindeki öfkeyi, teselli et söndür de

Bir dost yada postayla haberini gönderde

Rahatlat şu gönlümü son verelim bu derde

Sende dudaklarımı büzdürdün be İsminaz

Sen dünyada var isen inan ki bende varım

Sensiz biter hayatım, ölür öteki yarım

Bir gün koşarak gel de bitsin gönül efkarım

Gözlerimi yollarda süzdürdün be İsminaz

İZMİR