İsmini Verdim Şiirime

Sen!

askima karsilik vermedin

uzup.aglattin beni

bir gun olsun guldurmedin

ben yaniyorum dedikce

sen atesi korukledin

zaten coktu derdim

sen ekledin yenilerini

kirdin kolumu kanadimi

yerimden yurdumdan ettin

dal birakmadin tutunacak

once asik ettin kendine

sonra terkedip gittin

oysa ben raziydim

kolen bile olmaya

sen ihanet ettin

guzel olan herseye

sayende gonul cicekleri

tomurcuk bile olamadilar

taniyanlar beni sayende

saskin koydular adimi

gucum kalmadi artik

sen kazandin bu yarisi

hakaret olsada mukafatin

ben anilarin hatirina

siirime ismini verdim

tesadufde olsa

okursan bir gun

biri vardi dersin bir zaman

bakma simdi benim

gurleyip yagdigima

her ne kadar dilim sana

kapandi desede kapilarim

bilirim dayanamaz gonlum

yine acar sonuna kadar

sen ne kadar gormesende beni

o sevecek olene kadar