İsra

Ve aşk, acıyla kardeştir İsra...

Bir gün hüzünlerin, yorgun bir akşam gibi

Gelip konduğunda gözlerinin kıyısına

Aynalara,

Sakın bu iç savaşta kazandığın acıların gözleriyle bakma.

Ve söyle içindeki o yağmur gözlü kıza

Hayallerinin avucuna bıraktığı yarınlardan

Sancılı bir tebessüm toplayacak kadar büyüdüğü zaman

Hakikati anlamak

Ve kabullenmek arasındaki isyanlarının ortasında

Mütevekkil bir dua gibi durup

Sımsıkı sarılsın içindeki umuda.

Beni anlamasa da olur

Çoktan alıştım kaderimle yargılanmaya

Ve bir insan

Kendi içinde ki zindanlarda mahkûmsa eğer yalnızlığa

Ona ulaşmak için muhalde yol arama.

Sen sadece..

Yakalandığın her yağmurda beni hatırla

Saçların akşam tadında kızıl

Gözlerin hüzün renginde lal de olsa her gün batımında

Kalbimi sana ait bir sır gibi taşıdığımı unutma.

Yağmurlarda benim gibi damla damla dokunduğunda sana

Saçların ıslanıp da sarılığında boynuna beni hatırla.

Ellerin ellerim olsun, yüzüne dokun

Serin bir ateş gibi hisset aşkı dudaklarında

Anlama hangi sabahtan geldiğimi

Ağlama, susma, konuşma

Sorma hangi akşam öleceğimi

Unuttum gözlerinde.... Aşkın menzili neresidir

Ve sevmek...

Sevmek hangi günahın bedelidir.

İsra..

Söyle içinde ki o yağmur gözlü kıza

Sokaklarımda yürümesin

Avucumda geceler uyuyor..toprağıma düşmesin,üşümesin.

Olur ya..gidersem bir gün

Sesimi kalbinden dinlesin.. kalbimden dinlesin..

Üzülmesin..üzmesin.

mkemalserhatlı