Issız Kaldım Karanlığında

Sen kendi karanlıklarında dolaşırken yaya

Yüreğimi emanet gezdireceğini mi sandın?

Yüreğin de sevdan gibi ıssız ve göçebe

Her vedasız sonlarında

Işığımı bir yakıp bir söndüreceğini mi sandın?

Ben çocuk çocuk bakarken

Masum güneş gözlerle

Sen bakardın da ne ağız ne dil vermezdin

Ben beklerken hüznümü sorarsın diye

Sen güzümün beyazını siyaha çaldın

Yüreğinde ayaza kesmiş sevdalar

Çocuk gülümsemeler sana yakışmaz

Biçare sessizliğin kalplere gebe

Sen aşkla anlaşma yapabileceğini mi sandın?

Her gece üzerine örttüğün melek bakışlar yalanmış

Yalanlar sende sevdana kara çalarmış

Aşk bir kukla olmuş senin elinde

Oynarım da, kırarım da, atarım da

Diyebileceğini mi sandın?

Biliyorum bu gözler senin

Bakışlar emanet aşkına

Yüzünde kaçak dövüşen bir savaşçı

Oynardın ihanet sahnesinde ben bakardım sana

Sen her oyununa alkış tutacağımı mı sandın?

Ruhumu rüzgarına bıraktığımda

Kendimi senin baş tacın sandım

Bir figüranmışım senin sahnende

Yanıldığımı geç olmadan anladım

Sen bu ağlatı sahnende hep kalacağımı mı sandın?

Sana kiralık aşklar yaraşır

Sığınmışsın arkasına sahte sevdaların

Yüreğin çığlık çığlığa ağlarsın da duymazsın

Umarsızca ruhuna bakarsın da anlamazsın

Sen bu gönül tahtını kuş yuvası mı sandın?

Biliyor musun?

Bir gece sürdü yasım sana

Son göz yaşlarımı gecenin ayazına bıraktım

Tutsak düşmem artık ihanet akşamlarına

Ömrümce arkandan yas tutacağımı mı sandın?

28/02/2009