Issızlığın Ezgisi

Sessizliğe uymayan sesini

koyu bir sessizlik keser

ne yâr kalmıştır , ne ser

ne başını yasladığın bir omuz

yanı başında ...

Yüzünde kederle çatlamış gülümseme

içinde kendi dünyasına kapanmış

küskün bir sen

acılarını kanırtır

bakışlarını gömdüğün geçmiş hikâyeler ...

Yalnızlığını

iki boş oda , ıssızlığı kucaklayan

karanlık salon ağırlar

ne içindesindir zamanın ,

ne de büsbütün dışında ...

- Hayat dönmeye devam eder -