İstanbul

Ne sen bana alıştın

Ne de ben sana yakıştım İstanbul

Ben buğday bakışlı rüzgâr kokuşlu

Sen kamçılı arzuların düşsel diyarı

Toprak kokan ellerim çatlak dudaklarım

Aykırı düştü ışıklı panolarına

Değişmeyen coğrafyama bakıp

Künyeme taşralı yazdırdın

Sözcük üretemedi dilim maço dedin

Karasal iklimi tavırlarım

Hep cahilliğimin hamalı oldu

Yine de zillete sevdalanmadım

Hiddete vurulmadım

Bıçkın delikanlılığımın raconuna

İhanet yazdırmadım

Senin tedavülden kaldırdığın sevdaları

Ben bıçak gibi taşıdım

Sen Leyla taslaklarıyla uğraşırken

Mecnunları fotokopiyle çoğaltırken

Ben bir kaşa bir göze can adadım

Sürgün su misali yürekten aktım

Aktım da tarih şeridinin

Hep ilkel kısımlarında kaldım

Gömdüm durdum kahır kazmasıyla

İnsanlığımın unutulmuş yanını

Sonunda acı dolu ömrüm

Bir nikotin bağımlısı gibi

Düştü yoksulluğun kucağına

Gecelerim karanlık gecelerim puslu

Hayallerim öfkeli duygularımda isyan

Ve ellerimde Yirmi Birinci Yüz Yılın nasırları

Sende uygarlığın gelişmiş adımları

Ne sen bana alıştın ne de ben sana yakıştım

İkimiz için de çalıştı oysa kum saatleri

İkimize bir güneş doğdu ikimize bir şafak söktü

Sen eğlenceden eğlenceye koşarken şöhret yaptın

Ben acının koridorlarında fiyakalıydım

İhaneti ambalajlayıp koyamadım yüreğimin raflarına

Senin gibi reklâmını yapamadım duygularımın

Karakter satın alamadım nostalji çarşılarından

Doğallığımı yargıladılar

Meğer ne utanç vericiymiş taşralı oluşum

Bu yüzden çoğu gecelerde varlığımdan kuşku duydum

Arayıp arayıp da bulamamak vardı kendimi

Kaybolmak vardı

İnsanlığın temel ilkelerinin satıldığı

O Arabesk sokaklarda

Bir yanım doğuda kaldı bir yanım batıda

Sen, sen aydınlar şehri İstanbul

Aklın terazisine koysaydın ki eğer

Benim urbama göre bana kimlik vermezdin

Ben Anadolu'ydum çünkü ben Anadolu

Toprağında bereket

Yiğidin harman olduğu memleket

Alın teri, bilek gücü

Kalemlerin yazmadığı daha nice nice

Sevdaların bekçisi

Sen, sen yedi tepenin asilzadesi

Medeniyetin çılgınlığında yol almaktasın

Ben, ben varoşların soylu kölesi

Günün suskunluğunda susturulmaktayım

Göz göze gelsek de uyuşmaz bakışlarımız

Harmanımız bir iken hasadımız bir iken

Sana düşer nedense denesi

Sana çalışır kaderin hilesi

Bana kalan sap saman

Ne yamanmışsın be sen İstanbul

Sen ne yaman